معاونت فرهنگی مدرسه علمیه الزهراء شاهین دژ

روزشمار ماه شوال (4)

روز هفدهم شوال
1. جنگ خندق
در اين روز در سال 5 هـ‍ غزوه خندق (احزاب) و كشته شدن عمرو بن عبدود به دست امير المؤ منين (عليه السلام) به وقوع پيوست، و اين جنگ در زمستان به وقوع پيوست (فيض العلام،ص 76 77 ـ قلائد النحور، ج شوال، ص 107). وقوع جنگ خندق را بعضى در 8 ذى القعده (كشف الغمه، ج1، ص 150ـ الموسوعه الكبرى فى غزوات النبى الاعظم (صلى الله عليه و آله)، ج 3، ص 58) و بعضى در 15 شوال گفته اند، و استبعادى ندارد كه شروع جنگ در 15 شوال باشد. همچنين به قولى غزوه خندق در سال 4 ه‍ اتفاق افتاده است.(صحيح بخارى، ج 4، ص 1504)
در اين جنگ تعداد مسلمانان 3000 نفر و تعداد شهداى مسلمانان 6 نفر بود. تعداد كفار 10000 نفر بود ولى تعداد مقتولين كفار ذكر نشده است .
در اين جنگ مسلمانان داخل مدينه در اطراف شهر خندقى كندند. در اثناى اين كار منافقين جسارتها به پيامبر (صلى الله عليه و آله) نمودند و عمرو بن عبدود مبارز طلبيد ولى كسى جرأت نكرد. عمر بن خطاب از شجاعتهاى عمرو سخن گفت، و در مردم ايجاد ترس كرد.
عبد الرحمن بن عوف گفت: « اگر عمرو بر ما چيره شود همه ما را خواهد كشت. بهترين راه اين است كه محمد را دست بسته تحويل آنها دهيم!!» در چنين شرايطى پيامبر (صلى الله عليه و آله) فرمود: آيا دوستى هست كه شر اين دشمن را كفايت كند؟ آقا و مولايمان اسد الله الغالب على بن ابى طالب (عليه السلام) فرمود: من به مبارزه او مى روم. پيامبر (صلى الله عليه و آله) سكوت كردند، و تا سه بار اين كلام را فرمودند، و هر سه بار امير المؤ منين (عليه السلام) براى مبارزه اعلام آمادگى نمودند.
آخر الاءمر پيامبر (صلى الله عليه و آله) اجازه فرمودند و امير المؤ منين (عليه السلام) حركت كردند. در اين هنگام پيامبر (صلى الله عليه و آله) فرمود: برز الايمان كله الى الشرك كله .
بعد از آن كه عمرو بن عبدو اسلام اختيار نكرد و دست از جنگ بر نداشت ، امير المؤ منين (عليه السلام) او را به يك ضربت از پا در آورد. در اين حال صداى تكبير مسلمين بلند شد و پيامبر (صلى الله عليه و آله) فرمود: مبارزه على بن ابى طالب (عليه السلام ) در روز خندق از اعمال امت من تا روز قيامت افضل است (كشف الغمه، ج 1، ص 150ـ بحار الانوار، ج20، ص 186 281)
2. وفات اباصلت هروى
در اين روز در سال 207 هـ ثقه جليل اباصلت عبد السلام بن صالح هروى كه اهل هرات بود پس از آزادى از زندان ماءمون از دنيا رفت.(مستدرك سفينه البحار، ج 5، ص 224)
اباصلت از اصحاب امام رضا (عليه السلام) و از خواص شيعيان بود، و كتاب « وفاه الرضا (عليه السلام) » تاءليف اوست. در ايران دو قبر منسوب به آن بزرگوار است: يكى در بيرون شهر مشهد، و ديگرى در دروازه رى قم (مراقد المعارف، ج 1، ص 107 108)